
Hiç kimse bir başkasının vereceği akılla bir basamak yukarıya taşıyamıyor kendini. Herbirimiz kendi tecrübe ve tekamülümüz miktarı kadar yakınlaşabiliyoruz, olmamız gereken insan mertebesine.
Bunun içindir ki herkes olabildiği kadar, herkes başarabildiği kadar, herkes yetebildiği kadar olabiliyor beklediğimiz tavırlarda.
Ve bu sebeple, kimse sitemimizi de öfkemizi de hak etmiyor.
Sonuç olarak; insan bu fikirsel olgunluğa ulaştıktan sonra, aynı yolda aynı şeyleri hissederek yürümek ile, aynı yolda bir başkasını peşinden sürükleyerek ilerlemeye çalışmak arasındaki ayrımı yapabiliyor ancak.‼️☹️