Giray, 40

sokaklar mevsimindeyiz artık

Bu kalabalık şehre hüzün yağar bu zamanlar

Yalnızlık yağar caddelerine

Darmadağın saçlar, ıslanmış yüzler hep yere bakar

Kahveleri bile dert yüklenir

Çayları daha bir demli

Unutulan sevgililer hatırlanır veya sevgililer unutulmaya çalışılır

Bu mevsimde vitrinleri az sulu rakı gibidir bu şehrin

Her adımın yalnızlığa uzanır

Yine de hızlı adımlar atılır, koşulur bu sokaklarda

Herkes kendi türküsünü söyler yüzünü buruşturarak,

Herkes kendi hikayesini en acıklı sanır

Kendisi koca bir yalanken gerçeği arar bu şehir

Sokakları gibi evleri de acı doludur, gözyaşları taşar pencerelerinden…

Geceleri gerçeklerini saklar da, her gün başka bir maske takar vardır anlatıkları, bir de tek başına kalınca yaşadıkları…

Aşkları bir damla gözyaşında boğulur bu şehrin

Onun için geceleri yeni hayatlar yazılır kimsenin bilmediği zamanlara

Onun için kimse üzülmez gidenlere ve acır geride kalanlara

Herken kendi türküsünü söyler bu şehirde sadece kendi acısına ağlar

Herkesin tiyatrosudur bu şehir herkesin en yalandan sahnesi

Ve onun için bulunmayı bekler bu şehrin denizlerinde incilerin en sahtesi

Yine de yalan olduğunu bile bile hergün aynı oyunu oynar bu şehrin kendi hikayenini en acıklı sansa da her geceyi pembeye boyar gündüzün yalanları…

Bu şehir en çok sevenini aldatır

En çok sevenini üzer hiç acımadan

Sokaklarında gezmek de bir savaştır burada hayatta kalmak da…

Ve çok zordur buna rağmen ayrı kalmakta

Nefret etmek çok kolaydır bu şehirden

Küfür etmek çok kolay

Yine de ayrılamaz aldattıklar, ayrı kalamaz…

Her gidişinde dönüşü özler, onsuz kalamaz

Bu şehrin sokakları hüzün doludur, acı doludur her zaman

Her bir köşesinde bir hikaye gizlenir

Boş sokaklarında gece yarısı masallar anlatır bu şehir

Bir kez göreni 100 kez aldatır…

Onun için adımlar hep hızlı atılır, koşulur bu şehrin sokaklarında…

Çektirdiği onca acıya rağmen her zaman bir başkadır…

Her zaman ilktiri tektir ve sondur bu şehir

Ve en kalabalık caddesi görünmeyen acılardan bir nehir

Yine de hızlı adımlar atılır, koşulur bu sokaklarda

Herkes kendi türküsünü söyler kimseyi umursamadan

Herkes hergün bin defa utanır

• Level

  1

• Points

  80