Murat, 33

Otobüs durağına yol alıyorduk ağır adımlarla,

Hava hafif soğuk

kahkahalar haddinden çok,

Artık gülüşlerden haber yok.

UTANDIM

Baktım ayağında ayakkabı yok,

Ama elindeki poşette bali çok,

Çocuk işte herşeyden habersiz

At diyordu o elindekini at

Ayakkabı alacağım diyordu,

Ama artık tüm kelimeler kifayetsiz!

UTANDIM.

Annen baban yok mu dedim

Kaldırdı başını gözlerime baktı,

Sustu

O susuncada tüm kulaklar sağır oldu,

Sonra annem var ama babam yok dedi,

UTANDIM.

Ayakkabıların nerde dedi erhan abi

Tereddüt etmeden sabah yırtıldı dedi,

Asfaltın üzerinde ayakları çıplak idi,

Üzerindekiler benden daha temizdi,

UTANDIM.

Peki nerde kalıyorsun dedi biri,

Aksaray abi aksaray dedi

Elindeki 1 lirayı gösterdi ve bununla gideceğim dedi

Ama hala otobüs gelmedi,

Dokuz on yaşında bir çocuk

Kafası güzel

Yürekler buruk

İnsanlar şaşkın

Kaldırımlar soğuk.

UTANDIM.

Israrlara dayamadı ve attı elindeki

zıkkımdanda beteri,

Cebine attı elini,

Gösterdi yedi yirmibeşi,

Taner farketti,

Diğer cebindeki poşetleri.

Ver dedim ama dinlemedi,

Otobüs geldi

Kaçar adımlarla otobüse bindi

O gitti

Geçmişim gözümün önüne geldi

KENDİMDEN UTANDIM...

Murat YILDIRIM...

• Level

  1

• Points

  0