
Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim. Ne hissettiysem onu söyledim , onu yaşadım . Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım . . Asla keşkelerim olmadı . . Hiçbir zamankendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım . . Karşıma bazen gerçek yüzler , bazen sahteler çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım . . Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim , ya da asla birini severken karşılığını beklemedim . . Dostluğuma değer biçmedim , sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim . . Sevdiysem sonuna kadar gittim , bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim . . Bazen çok kırıldım , bazen belki de kırdım . . Ama hata insana mahsustur dedim .. Affettim , af diledim . . Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim . . Onlarbelki beni saflıkla yargıladılar.Belkide içten içe sinsice güldüler . . Ama asıl unuttukları şuydu . . Ben aldanmadım . . Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadjılar. . Bir insan kaybının ne olduğunu bilemedikleri için . . Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için . . Oysa ben hiç insan kaybetmedim.. Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar . .