
Beni yalnız bırakmanızı seviyorum. Aniden hayatımdan çıkmanızı, giderken de bi ton hüzün bırakmanızı seviyorum. Çünkü kendime güvenim tam. Aynaya her baktığımda içim rahat. “Yoo, ben yanlış yapmadım, ben hata yapmadım” diyebiliyorum. Çünkü ben yapmak istediklerimi yaptım. Pişman olacağımı bildiğim hiçbir şeyi yapmadım. Keşke yapsaydım demedim ya da keşke yapmasaydım. Ben herkesi çok sevdim, hayatıma girmeye çalışan herkese izin verdim. Haketmeyen çok kişi oldu, Ama böyle büyümüyor muyuz ? Aynaya bakabilecek yüzüm var benim , ya sizin ?