
GÜL AÇTI ÖMRÜME
Serin bir sabahla uyandın
Ağzında son öpüşten izler
Yeni zamanlar düşündün pencerenden
...Bir aşkla giyinmek zordu
Üşüyordun
Bir sokak kadar üşüyordun…
Eski fotoğraflar topluyorsun, eski takvimler
Eski bir kokudan baharı hatırlıyorsun
Yatağında gösteriden kalma güller
Son güne ısmarlanan koyu hüzün
İlkin kirli camlarda gördüm yüzünü
Yüzün şehre uzak iklimlerden bir yüzdü
Hüznü gördüm sonra gözlerinde
Merhamet çağıran bir ceylan bakışıydı
Her akşam siyah bir bulutla gidiyorsun
Gözlerimi de alıp gidiyorsun
Ellerin aklıma geliyor ardından
Bir çocuk eli, ıslak bir gül tutar gibi
Bir masal akşamından
Leyla’yı konukluyorum düşüme
Leyla Sen oluyorsun sonra
Hangi dilden konuşuyoruz bilmiyorum
Ben kalbimi tutuyorum elimde
Sen uzak pencerelere kaçar gibisin
Vakit kalmadı söylenecek sözlere
Hangi şehre kaçtın bilmiyorum
Gül desenli eteğinle savrulduğun