Serhat, 30

Büyüdüm artık.

Canımı yakan insanların peşinden koşardım.

Artık koşmuyorum.

Gitmeyi göze alabilen hiç kimse için kılımı

kıpırdatmıyorum.

Filmler duygulandırmıyor, insanlar üzemiyor,

bencilleştim. Duygularımı kaybettim belki, kim bilir.

Sabahları mutlu uyanıyorum.

Geceleri huzurla uyuyorum.

Pişman olduğum şeyler yaşamıştım.

Artık pişmanlık nasıl bir şeydi hatırlamıyorum.

Neden mi ?

Çünkü birinin ne zaman gitmemesini istesem, gitti.

Çünkü benim yarım bıraktığımı, hep bi başkası

tamamladı.

Çünkü birine ne kadar az değer verirsen,

o sana o kadar çok değer verir.

İşte bu yüzden beni değiştirdiğin,

ve yaşattıkların sayesinde "başka biri" yaptığın için

teşekkür ederim.

İyi ki yoksun...

• Nivel

  1

• Puntos

  85