
Sonu Olmayan Bir Kuyuda Gibiyim...
Ne Yukarı Çıkabiliyorum Ne Sona Varabiliyorum...
İstemiyorum Hiçbir Şeyi!
En İyisi Olduğu Yerde Kalabilmeli...
Ne Yukarı Ne Aşağı...
Hepsi Hayalmiş Gibi Bir Yere Sabitlenip Orda Çürümeli!
Ama Aklıma Takılan Bir Soru Var...
Acaba Her Şeyim Orda Çürürken, Yüreğim ve İçindekiler de Çürür mü?!
Bilinmezlikler İçinde Boğuşuyorum...
Çırpındıkça Batıyor, Battıkça Daha Çok Acıtıyorum...
Sebebsiz Gözyaşı Akıtıp Sahte Mutluluklar Takınıyorum...
Keşkelerle Geçen Zaman Yakıyor Yüreğimi...
Girdap İçinde Buluyorum Kendimi...
Beklentim Yok Kimseden Ve de Senden...
Beklentisizde Sever/miş Yaşar/mış İnsan...
Yitik Bir Hayalin Arkasından Bakıyorum Sadece...