Aysl, 37

Gunler cok cabuk geciyor..Bir gun daha gidiyor hayatımdan acısıyla tatlısıyla ama en çok bende bıraktıklarıyla.Neler sığdırmadım bu hayatıma .En çok bu yaşımda gördüm ben vefasızlığı ,ihaneti, karaktersizleri , sacma sapan intikam oyunlarini ..timsah gozyaslarini ....dostları da - olamayanları da , günahlarımı da , sevaplarımı da en çok bu yaşımda gördüm .En çok bu yaşımda dönüp dönüp ardıma baktım .Çok şey kaybettim belki ama bir o kadar da kazandım .Çok aradım geçmişte bir yerde kaybettiim umutlarımı , hayal kurma isteklerimi çocukluk özlemlerimi İnsan en çok büyüdüğünde savunmasız kalırmış onu anladım.. Bu yaşa gelene kadar çok hızlı koştuğumdan mıdır bilinmez çok dizlerimi kanatmışım ,kabuklaşmadan yaralarım.Bu sene gözlerimin önünde çok kıymetli insanları da toprağa verip cennete uğurladım , yeni doğmuş bebekleri de kucağıma aldım .Hayatın mucizesine tanıklık ettiğim çok anım oldu . En çok bu sene kendimle kalabildim ben .Zaman zaman geri çektim herkesden kendimi nedenini söylemeden.Gözlemledim ,sustum ,konuştum yine sustum ama ben aslında hep ordaydım.Burdan bunu tüm gönül rahatlığımla söylebilirim ki hiç bir dostuma ihanet etmedim ben , hiç veda etmeden gitmedim""""Sayet yoksam şuan hayatlarınızda ve veda etmemişsem gitmiş saymayın beni sadece doğru zamanı bekliyorum ben""""Bunun yanında hayatımı hesapsızça paylaştığım,omuzundaki yüklere yardım etmeye calıştığım dostlarımın selamsızlıklarını da gördüm yine de kötü düşünmedim onlar hakkında bile "canları sağolsun " deyip geçebildim vicdanımın rahatlığı ile.Çünkü biliyorum ben insan hata yapmadan büyüyemiyor , şekillenemiyor.Ve bundan dolayı mıdır bilmem ama en çok bu sene çekip gidenler geri döndü bana ''başları önlerinde'' , ''yürekleri ellerinde'' geldiler bana..cok caresiz oldugum anlar oldu,cok uzuldugum gunler..ama yinede ayaktayim! Çok güçlü olduğumdan değil elbet sadece durmam ve olmam gereken yeri bildiğimdendi. İçimde biriken sevgiyi vermek istediğim oldu ama düşünemedim hiç ''sevmeyen bir kalbe sevgi konulmayacağını '' Bilemedim , bilmek istemedim Kızgınlıklarım hep dudaklarım da kaldı kalbimi kirletmeden o yüzden içim çok rahat .Peki yalan sözlerle , sahte yeminlerle gelenlere ne demeli? Susmalı çünkü konuştuğum hiçbirşey onları kendi kendilerine soktukları yerin dibinden daha derine itemezdi.Ben bana yakışanı yaptım ve sustum.Ki bundan sonra her sözcüğüm sadece>> yüzüme bakabilenlerindir<< Daha Cesurum Artık Keske Dememek İçin Çabalamıyorum.İçimde Büyütmüyorum.Hic Birşeyi Ve Kimseyi...Ve Hayatımdan Çıkmayacakmış Gibi Davranmıyorum Hic kimseye.Gitmek İsteyene Bir Yolda Ben Çiziyorum.Çok Umursamıyorum Ve Çok Anlam Yüklemiyorum Hicbirseye.Giderken 'BENLE' Başlayan Cümleleri Dinlemiyorum Bile.Sadece Tek Bir Kelime Söylüyorum 'NEYSE'...

• רמה

  1

• נקודות

  0