
Ne hesabını veremeyegim bir günüm oldu nede vicdanımı lekeleyn bir geçmişim.ne hissettysem onu söyldm,onu yaşadım.yaşadıgm birtek andan bile pişmanlık duymadım.asla keşkelerm olmadı.hiç bir zaman kendmle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadm.karşıma bazen gerçek yüzler,bazen sahteler çktı.ama olsun ben yine sadece hslerimle yaşadım.asla sewmedim birine seni sewiyrum demedim.yada asla birini sevrken karşılını beklemdm.dostluma deger biçmedm.sewgime ise hiçbir zamn sınır çizmdm.sewdysem sonuna kadar gttm.bitrdysem öldürsede hasreti geriye dönmdm..bazen çok kırıldım.bazen bekide kırdım.ama hata insana mahsustr dedim.affttim,af diledim.kimileri birdn fzla kırdlar kalbimi ama ben onları yine affttim.onlar belki beni saflıkla yargıladlar.bekide içten içe sinsice güldüler.ama asıl unttkları suydu=ben aldanmadm.aldanan herzamn kendleri oldular.ama bunu anlayamadlar.bi insan kaybnın ne oldunu bilmdkleri içın,kaybtmek onlar için alışkanlik haline gldgi içn.oysa bn hç insn kaybtmdm sadce zamnı geldnde Wazgçmyi öğrendm.....