
Küçülsem. Tek noktada toplansam. Yaşam büyük âmenna. Ama ben biraz azalsam. Sadeleşsem. Durulsam, arınsam...Söylenecek söz bittiğinde başlar âh.
Yeryüzü kelimeleri acıyı ifadeye yeltenip de yersiz ve yetersiz kaldığında. Hesaplar artık bu dünyanın terazilerine sığmayıp da bambaşka bir zamana ve mekâna havale edildiğinde. Mum tahtaya, can boğaza, bıçak kemiğe dayandığında. Bu yüzden âh'ın hâli var kelâmı yok, makamı var nakli yok..
N a z a n B e k i r o ğ lu / Mimoza Sürgünü