
Herşey Normal
Beni yalnızlığa iten haklı nedenlerim var, değer verdikçe boşa gittiğini gördüğüm günden beri, kimseye kendimden fazla değer vermemem gerektiğini öğrendim. ama biri var ki içimde, çok farklı, ama içimde. ona hiç ulaşamıyorum, öpsem anlamam, sarılsam anlamam. hiçbir zaman benim olmayacak biliyorum ama buna rağmen içimde yaşamaya devam edecek, her biten şeyden sonra onu kontrol edeceğim içimde, hala orda mı diye. 'beklentilerin olmasın benden' dedi ve ben de 'yalnızca benimle ol, içimde' dedim. o günden beri, ona hiç ulaşamasam da, ''normal'' olamasak da onunla, benim için gerçekleştirdiği tek bir beklentim vardı, o da hep benimle olmasıydı. çünkü o sizin sevgi anlayışınızdan çok daha ötede -SEVDİ beni.