
Derler ki!... Hayatın en hüzünlü anı kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın andır.İşte öylesi anlarda, ister istemez ellerimin arasından kayıp giden tuzla buz olan aşk her defasında cam kırıkları misali yüreğime saplanıyordu.Ayrılıklar,hüzünler,her seferinde kapımı çalan gözyaşlarım var, yüreğimde cam kırıkları, yüreğimde can kırıkları var, ne yana dönsem o yana batar, ne yana dönsem o yanım kanar..