Hanife, 52

Sessizim bu aralar.. Hiç birşey bildiğin gibi değil.

Dışardan çok mutlu, dinç duruyorum sanırım. Kimse bana anormal sorular sormuyor, anormal davranmıyor.. Aslında böylesi daha güzel, diğer türlü önüne gelen soru sorucak. 'Aa, nasıl?, ne zaman?' her soruşlarında üzücekler beni.. Anlatamıcam derdimi! Şaşırıcaklar tabi; Biz'i hiç birşey ayıramaz sanıyorlardı nede olsa! Sanki biz göze gelmiycekmişiz, sanki ölene kadar ayrılmıycakmışız sanıyorlardı. Bizden çok insanlar istiyordu mutluluğumuzu.. Ayırmak isteyenden daha fazla, mutlu görmek isteyenlerimiz vardı.. Şimdilerde ise herkesten gizleniyorum, hâlâ seninle sananlar var beni.. Kimselerle işim yok eskisi gibi.

'Tesadüfen doğduk, mecburen yaşıyoruz.' cümlesi bana çok uyuyor.. Şimdi canımı versem, bir ton cehennemle falan uğraşıcam. Olmuyor be sevgili. İş ile ev arasında gidip geliyorum, yaşıyorum işte.. Nasılsın diyenlere, iyiyim çok şükür diyip geçiyorum.. İyi diyelim Allah iyi etsin diye işte..

Sen nasılsın, iyisindir umarım. O güzel yüzün hep güler inşAllah.. Sakın bana, bi şekilde de olsa haberini yollama. Allah'tan iyiliğini diliyorum ve iyisin diye kabul ediyorum..

Seni Sensiz ve Sessiz Seviyorum!..............

• Niveau

  1

• Points

  -5