Calıskan, 36

ßeNim oLaN ßiRŞeYi ßeNDeN aLmaK KoLaY DeYiLDiR; eĞeR GiDiŞiNe maNi oLmamıŞSam SeNi S£VM£MİŞİM D£M£KTİR...SeN GiDeRKeN SuSmuŞSam ßiLKi SeNi YoK SaYmıŞım DemeKtiR...RaHat oL, ßeNDeN GittiYSeN, YoL aLmaNa ßeN iZiN VeRmiŞimDiRÜsüyorum her gece, Bu yasananlarin hepsi bilmece... BEN ve SEN..! Biz olmayi basaramamisiz... Nasil da bunca zaman sonra birden kavriyor insan? Hayirsizmis ettigim dualarim... Avunmaliyim artik.. Bilirsin sevgilim ayrilik sonrasi elde var hüzün, An geliyor isyan ediyorum...! Kafamda seni çarptigim, böldügüm ve seni topladigim anlar var hep Ve sonra senin beni çikarisin hayatindan... Gerisi muamma benim için, Sonrasi var mi, yok mu umursamiyorum... Ne varsa su anda yasansaydi, isyanlardayim...! Öyle bir kördügüm ki askim, çözmek bile içimden gelmiyor.. Görüntüsü ürkütüyor beni :( Çiglik atmak istiyorum "Dön!" diye veya sormak istiyorum tüm sehre "NEDEN?" diye... Anlasilmak istedim ve anlasildigimi sandim..! Anlattigini sandin ve ben anlamadim...! Ne ben seninmisim, Ne sen benimmissin... ;) Sen ve ben ayriydik en bastan.. Biz olmadik asla...! Belki de çabalamadik yeterince...! Saçma bu serzenis ve bu isyan..!

Bir düsün yeniden baslasak bile en bastan, biz yine 'SEN ve BEN' olamayiz...! Zihnimde silinmez sahneler vardi sana dair ki siliklesiyor sanki yavas yavas... Sen sen ol benim günesimden kaç...! Canini yakacak bundan sonra atesim, dayanamayacaksin... Beni ilk öptügün yerde hala bir iz olacak. Birak beni benimle bas basa ve arkana bir daha bakma..!

Yoruldum bilmecelerden, manasiz kelime oyunlarindan... Biz olamadik zaten. 'BEN ve SEN' Ve tek olamadik... Tek olmak ugruna kendimizi yaktik..!

Bilinmez kapilari açip en yasakli yollardan geçtik... Aslalari birlikte yasadik.. :(

Hatirla sevgili sana ilk gün ne dedim!! "Geçici bu hirs, geçici bu heves insana dünyada gerekli bir nefes"

Sen nefes alma sebebimi alip götürürken düsündün mü ne yapar bu sevgili?

Her evetin ardinda bir hayir varmis meger, HEr baslangiç hazirlar bizi sona... Her kaybedis yeni bir kazanistir oysa...! Sen beni kaybettin bu gece...! Ben seni kaybettim bu gece...! Peki neden çözülmedi bilmece? Tek istegim duymak dudaklarindan tek hece... Sen uzaklardan seslen "ASK" diye sehre ve ben de yankilanan sesini duyarak en kalin sesimle "ACI" diye cevap vereyim gizlice... Bizimkisi bir yap-boz... Ben yaptim ya, al sen yine boz...!

Hazirlikliyim terk edilislere ve inanmazsin belki SEN sevgilim ama ben bunun akibetini ilk günden beri hissettim.

Ayrilik sarkilari dinledim hep.. Gramafonda çaliyordu en matemli sarkilar ki hissedersin diye ayriligin soguk nefesini çok korktum sevgilim, Ki sen bilmezsin detaylari.

Detaylar seni bogar, yorulursun.Birinin hayatina yildirim gibi düstün ve geldigin yagmurla bahari getirmistin... Simdi gidiyorsun ve tutamam seni...! Çek git sevgili, fakat bil ki beynimdeki tufan kötü ve gök fena gürlüyor.... :( Sehre haykirmaliyim ki saka olsun sevgilim. Yoruldum, ayrilis tarihlerinde yazmamaliyim sana... Beni terk edisin mühürlenmis kalbime ve her an aklimda.

Bir saka gibi beni terkettin ve birak ladese devam edelim çünkü hala aklimdasin ... Kandir beni bugün... Bana saka yap ve "Seni hala seviyorum sakanin süresi uzadi sadece deliler gibi asigim hala" de bana bugün bir kere de olsa. Sonra istersen saka oldugunu söyle tekrar... Duymaya ihtiyacim var sesini çünkü; ben acayip özledim seni... :( Sen benim birtanemdin ve saka gibi gittin hayatimdan... Içimde hala ayni sevgi baki...!! Ve aklimda hala ayni bilmeceler, acabalar, keskeler, sankiler, belkiler baki.. Sen ve sessiz gururlu gidisin beni uyandirdiniz... Kabustayim hala..!!! ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim,

...Ya da asla birini severken karşılığını beklemedim.

Dostluğuma değer biçmedim,sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim.

Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim.

Bazen çok kırıldım, bazen belki de kırdım.

Ama hata insana mahsustur dedim.

Affettim, af diledim.

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim. Onlar belki beni saflıkla yargıladılar. Belki de içten içe sinsice güldüler. Ama asıl unuttukları şuydu; Ben aldanmadım..! Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar.

Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için,

Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için.

Oysa ben hiç insan kaybetmedim.

Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim.....! ;)

• Level

  1

• Punkte

  0