Ramazan, 38

Ne

sıradan bir sevgiyi yaşayacak kadar basit biriyim. Ne de seni 'sıradan

bir sevgiye malzeme yapacak kadar herhangi biri'

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir

geçmişim... Ne hissettiysem onu söyledim , onu yaşadım... Yaşadığım bir

tek andan bile pişmanlık duymadım... Asla keşkelerim olmadı... Hiçbir

zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım... Karşıma bazen

gerçek yüzler , bazen sahteler çıktı ama olsun ...ben yine sadece

hislerimle yaşadım.. Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim , ya

da asla birini severken karşılığını beklemedim... Dostluğuma değer

biçmedim , sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim... Sevdiysem sonuna

kadar gittim,bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim... Bazen çok

kırıldım , bazen belki de kırdım... Ama hata insana mahsustur

dedim..Affettim , af diledim.. Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi

ama ben onları yinede affettim.. Onlar belki beni saflıkla

yargıladılar.Belki de içten içe sinsice güldüler... Ama asıl unuttukları

şuydu... Ben aldanmadım... Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu

anlayamadılar... Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için...

Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için...... Oysa ben

hiç insan kaybetmedim... Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o

kadar..

• Рівень

  1

• Очки

  0