Ergün, 54

Her canlı gibi bende bir insanım yaşayabildiğim sürecede yaşamak için çalışaçağım..Ayrıca Kısa tanıtılacak kadar az, uzun anlatacak kadar da çok değilim!.

Kısacası Ülkücüyüm ve Sıradan biriyim...

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim...Ne hissettiysem onu söyledim, onu yaşadım...Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım...Asla keşkelerim olmadı...Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım...Karşıma bazen gerçek yüzler , bazen sahteler çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım. Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim , ya da asla birini severken karşılığını beklemedim...

Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim.. Sevdiysem sonuna kadar gittim,bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim...Bazen çok kırıldım, bazen belki de kırdım...Ama hata insana mahsustur dedim..Affettim , af diledim..Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama...ben onları yinede affettim..Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.Belki de içten içe sinsice güldüler...Ama asıl unuttukları şuydu...Ben aldanmadım...Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar...

Bir insan kaybının ne olduğunu bilemedikleri için...Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için... Oysa ben hiç insan kaybetmedim...Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar..

Benim bu suskunluklarım boşuna değil.... Kimseyi kırmayayım diye uğraşırım..Herkes iyi olsun diye..Susarım bu yüzden..Öyle herkes gibi küçük şeylere takılmam..Güler geçerim çoğu zaman..Kırılırım ama yinede kırmam..Üzülürüm belli etmem..Sanarki dışarından gören biri; Dertsiz..Tasasız..Öyle herşeye gülüp geçmemi; umursamaz..Böyle sanarlar işte..Oysa içimde yaşarım.. Öyle bir yaşarım ki dışımdaki sessizliğe inat fırtınalar kopar bedenimin her yerinde..Biriktiririm.. Kimseler üzülmesin yada en azından benim yüzümden üzülmesin diye..Bilirler evet belkide herşeyimi.. Ama hep belli yüzlerini bilirler..Bilmezlerki daha ne tarafları var..İçimdeki kızgınlığı durdurmasını bilirim..Bunu becerebilirim..Ama herkesinde bir sabrı var..Susarak nereye kadar ?Gün gelir öyle bir konuşurum ki kimse anlayamaz bunun sebebini..Ancak herkes birşeyler çıkarır içinden kendine..Gün gelir tükenir sabrım ve içimdeki kızgınlığı susturamazsam eğer tanıyamazsınız beni..Sustuklarım birer birer dökülür ortaya..Geçiştirdiklerim gülüp geçtiklerim yığılır bir anda üst üste..Ve çok geç olur o zaman..Beni anlarsınız elbet ama büyük bir pişmanlıkla.. Kırdığınız zamanlarımda anlmadığınız yada anlamak istemediğiniz beni anlayıverirsiniz bir anda..Benim bu suskunluğum boşuna değil elbet vardır fırtınası sonunda..

• Level

  1

• Points

  0