Sibel, 52

Ben içime atmak gibi bir alışkanlık edinmişim. Ama herşeye rağmen, içim cayır cayır yansa da yinede başımı dik tutmayı öğrenmişim. Yeri gelmiş her şeye eyvallah deyip, ceketimi alıp çekip gitmişim. Ben sadece hep kendime yük olmuşum, beni yük görenlerin de zaten üstüne bir çizgi çekmişim. Beni bilen böyle bilsin, gerisini zaten hak etmedikleri kadar ihya etmişim. Suskunluğum kalbimin yumuşaklığındandır, ve sabrımın da sevmek gibi bir anlamı vardır. Ama her şeyin de bir zamanı var. Yerini beğenmeyenleri, üstünden atmasını da bilir bu yürek.

• Seviye

  1

• Puan

  0