Niceae, 38

Yokluğunun ağırlığı bilemezsin. En çok geceleri zor

oluyor dayanmak.

Susuyorum, sustuklarımı yazıyorum.

Yazdıkça büyüyor hasretin, gelip

yüreğimin üstüne oturuyor. Sen bensiz

belki mutlusun ama bana sensizlik çok koyuyor. Hep kenarında duruyorum hayatın,

korkuyorum sensizlik itecek gün

gelince beni aşağıya. Kuşatılmış bir şehir

gibi, senden görünmez duvarlarla sarılı...

dört bir yanım, üşüyorum.... Bazı geceler

yağmur başlıyor, çatıya düştükçe damlalar sesleri büyüyor, ürküyorum.

Yanımda olsan, sarılsam, güven duysam,

olmaz mı? Olmaz, biliyorum. Biz bir türlü

olamıyoruz. Bizden daha büyük olan

şey, neyse o, engelliyor ikimizi,

birbirimize tutunamıyoruz şu mahzun gece yarılarında. Sarhoş kavisler çiziyor rüyalarım, bir

sana, bir yalnızlığıma çarparak

kabuslarla uyanıyorum. Geniş ama zor

bir yolda yürürken, bir anda bitiyor

sokaklar, düşlerimde bile sana

ulaşamıyorum. Sevgiye bir küçük yer açmak ne kadar

zor, ne kadar yosun tutmuş ki

kalplerimiz, üstüne basan kayıp

düşüyor. Garip değil mi? Ateşi bulan,

ampulü keşfeden, bilgisayarı icat eden

insanoğlu, iş aşka gelince şaşıp kalıyor. Formülü yok hasretin, ihanetin ilacını

kimse bulamıyor. Şarkılarda dillendiği

gibi, doktorlar bu derde çare olamıyor. Seninle

olmak güzeldi, sevmek seni

bütün ihtimalsizliklere rağmen, her

defasında başka bir umutla ve oluruna bırakarak hayatı, kanıp sana gitmek

güzeldi. Şimdi ne varsa içimi yakan,

hepsi biraz da tebessüm barındırıyorsa içinde, seni

sevmeyi

becerebildiğimdendir. Sonrasızlığını bilerek, dön

diyemem. Aklım alsa ruhum itiraz eder. Tuhaf bir

aşk sana hissettiğim, biteceğini bilerek,

kırarak inadımı kalbin pusulasını sana

çevirmek, biraz anlamsız değil mi? En

azından dışarıdan böyle görünüyordur. Bence

değil! Tam da tersi biraz mucizevi aslına bakarsan ve takdir bile hak eder.

Birlikte uyunacak bir hayat üstüne

hayaller kurarak yaşamak kolaydır.

Önemli olan, her an gelmeyebileceğini

bildiğin bir sevdaya böylesine tutunmaktır. Seninle

hiç garantim olmadı benim. Her yeni gün, gidecekmişsin gibi

uyandım. Sonunda gittin ama bitmedin.

Bir de bitseydin içimde, ne kolay olurdu

tüketmek şu aşkı. Olsun! Sen ömrümün

gurursun çünkü kalbime sevmeyi öğrettim. Sen

ister yanımda ol, ister olma, yüreğim sevda acısının

madalyasını üstünde onurla taşıyacaktır.

Bir insanı olgunlaştıran en önemli şey

acıdır. Gönlüm büyüyüp daha da

olgunlaştıkça hep seni anacak çünkü altında altın

harflerle kazınmış imzan duracak…

• Level

  1

• Points

  -5