Turgay, 39

Seni Yaşıyorum Sensizliğimde

seni yaşıyorum sensizliğimde

resmini kara bantlı çerçeveye koydum

daha verdigin ilk günde

saatimi seninle buluştugum o saate kurdum

o her çaldıgında seninle buluştum

bir kez daha

bir defa daha

odamın derin sessizliginde

ve o her çaldıgında bir kez daha vuruldum

bir defa daha

ben hep seni yaşıyorum sensizliğimde böyle işte

bi sana içme dedigim sigarayı içtim

her dumanda seni çeker gibi içime

ve o çok sevdiğin kahverengini

hani benim sevmediğim

şimdi ben o kahverenginide çok sevdim hemde çok

çünkü o renkte gözlerin vardı

o renkte eşarbın

pardüsen

eteğin

ayakkabın

birde o eşsiz tenin vardı

hani benim çay rengi dediğim tenin

ben hep seniyaşadım böyle sensiliğimde

güzelliğini kıskandım duyarsız duvarlardan

indirip başucuma koydum

aynanın önüne resmini

sen aynalardan

darma dagın beni

darma dagın odamı seyre daldın

ben gözlerim dolduğunda

sırtımı döndüm

duvara baktım

ağlayamadım şöyle doyasıya

istemedim sensizliğimde ezilmişliğimi görmeni

beceremedim

işte

hani ateşi iman dize getirir ya

işte

benim yangınımıda

senin sevgin dize getirdi

ve ben ceketimi hiç çıkarmadım o günden sonra

her gece yanı başıma koydum

kokladım

sensizlige agladım

kendime agladım

ben hep seni yaşadım sensizligimde böyle

işte

gündüz gezmek nafile

ayaklarım sensiz işlemiyor

çay bile içmiyorum fincanda artık

bilirsin… ne çok sevdigimi çayı fincanda

şimdi fincanıda,çayıda,sevmiyorum artık

sevmiyorum hiçbirşeyi sensiz

ben seni yaşıyorum sensizligimde

derin derin düşündügüm düşüncelerimde

gönlümün en tenha yerlerinde

seni yaşıyorum işte böyle

bugünümde sen

yarınımda sen

gündüzümde sen

gecemde sen

ve şu dolunaylı gecelerime dolan sen

belki sen unuttugumu düşüneceksin

belkide

unut benide

unut gitsin diyeceksin

ne mümkün bu yangının sönmesi

fırtınalar koparıp gelsende üstüme üstüme

ne seni unutabilirim

ne senin için gönül bahçemde açan gülleri soldura bilirim

ben hep seni yaşıyorum sensizligimde böyle işte

dün senin kokundan aldım

yani adı revart olan kokudan

ve odamın her bir yanına sıktım

kokladım

ben kokularda seni aradım

seni yaşadım sensizligimde böyle işte

şiirler yazdım sayfa sayfa

sazımda şarkı yaptım nota nota sen

ayrılık,ayrılık nefesimi kestide

yinede susmadım

susamadım

söyledim şarkımı

yani seni

yani beni

yani bizi

bir gün batışı gibi,kararan benligimi

ezilmişligimi

çaresizligi

sensizligimi söyleyemedim

seni yarınıma umut

gecelerime dolunay dedim

aydınlık dedim

ben hep seni yaşadım sensizligimde böyle işte

geceleri uyuyamadım

geçmedi sensiz zaman

gündüzleri hiç sevmedim

sevemedim sensiz..

nedense yollarda gözlerim çaresiz

bakıyorumda şimdi etrafa

sanki bir ben kalmışım yorgun bedeniyle neşesiz

ben şimdi seni yaşıyorum

ya çaresizlikle

ya ümitsizlikle

işte böyle

seni yaşıyorum sensizligimde

sensizlik korkusu hala içimde

bekledim akşamı akşamcılar gibi

korkma! kadeh degmez elime

dilimde dualarımla bekledim

içimde sevdamla bekledim

muhammed’i yüregimle bekledim

hep sıcak kalsın istedim gecelerim seninle

dünyanın zalimliklerinden kurtulmak için günün birinde

bir merhamet diledim

birde seni diledim

yüceler yücesi rabbim’den

ben hep seni yaşadım sensizligimde böyle işte

ben hep seni sevdim

çaresizde olsa

böyle bir sevgiyle işte

ve çaresizce

ya ümitsizce

ben seni sevdim..

böyle kendimi yitirircesine…

• Level

  1

• Punkte

  0