
●๋: ProfiLime HoşqeLdiniz ๋:)
qüwen mıhçı .... *̡͌l̡*
Dioki..
GeLdiqiп чeri ii biL (,
BiL ki :
S*ktiri çektiqimde qideceqiп чeri çok arama !
WarLıqımda kıчmet biLmeчene,
YokLuqumun Koчması DiLeqiyLe
HoŞçAkALL
Birgün bir yerde karşılaşırız inan
Sen bir başkasının kollarında
Ben elimde bir kız çocuğuyla
Öylece dona kalırız belkide
Hani hatırlasana en güzel bestemiz kızımız olacaktı ya
Şimdi illa hasretinin izlerini taşıyacak son notası
Sen gittin gideli yatak yorgan dağınık
Ellerimde hırsıma yenik düştüğüm cam izleri
Bir dilim ekmek bile fazla sabah çayıyla
Gerçi çayında lezzeti kalmadı ya artık
Sırf giderken içtiğin kahvenin fincanını görebilmek için oturuyorum o masaya
Öylece duruyor kurumuş telveler
Tüm perdeleri kapattım evde
Güneş ışığına tahammülüm yok
En son sen giderken battı güneş, bir daha doğmasın
Saç sakal birbirine karıştı
Traş olmak için elime aldığım jilet gidişinin karanlık yüzü gibi korkutucu ve bir o kadar da çekici
Aklım almıyor fikrim kabul etmiyor
Şimdi ben sensiz mi yaşlanacağım
Sensiz mi aklar düşecek saçlarıma
Ve sensiz yılların izinimi taşıyacak yüzümde ki çizgiler
Olsun gülüm olsun
Kader deyip geçmektense yaşanmış yıllarımızın anısına adarım ömrümü
Hoşçakal kalbim
Hoşçakal Sensiz olmaz dedim kaldım yıllara kıydım
Kalbime kör büyüler gibi saplandıydın
Sen uyurken ben karanlık güneşsiz odalarda
Ağladım göz yaşımdan çok utandım
Cehennemde gibi yanıyor
Bu yüreğim sızlıyor kalbim acıyor
AŞKIN ÖDÜLDÜ HANİ...
İçime sığmıyorken o fırtınalı sevda
Şimdi kurak çöller gibi susuz sevdam....
Bir daha açar mı karanfil korkusuz
Bir daha uçar mı güvercin şehirde
Yalancı güneşli bir ocak
Mübarek Cuma gününde..
Gitti cancağızım gitti
Bitti son İstanbul
Kaldırımlar zabıt tuttu şahidiz hepimiz
Her yer tetikti..
Sen de çekip gitme
Dayan be umudum
Dön gel, dön gel
Meydan okur hayat
Pabuç bırakmaz ölüme
Dön gel, dön gel
Bir daha yazar mı kalem kanaya kanaya
Kağıdı da kan tutar, ağaç değil mi soyu
Ağla, doyasıya ağla…
Aynı denizde çoğalır yüreğin özsuyu…