Orhan, 37

En başından bitmeliydi bu aşk! Acılarımız toyken, yolun başındayken.. Zorlamanın anlamı, faydası yoktu! Zararı vardı.. Ve biz fazlasıyla ödüyoruz.. Bir var olduk, bir yok. Ben tamam bu son, söndü dediğimde! Sen yaktın ateşi.. Sen tamam kapattım artık kapıları! dediğinde, ben araladım tekrar. Ne sen vazgeçebiliyordun, ne de ben.. Fazlasıyla alışmıştık birbirimize. İmkansız olan aşkımızı, zorla yaşa...maya çalıştık. Sevgi yetmedi bazen, aşk yetmedi. Bazen bütün imkanlar olsa bile, ruh hali ve zaman uymadı. Bir kere bittiğinde, ikinci şansı vermememiz gerekiyor du. Bizden başka herkes engeldi, karşıydı bu aşk'a. İstemiyordu! Zordu aşk'ımız.. Biz tekrar yan yana gelsek te, biliyorlardı sonu olduğunu. Bir tek biz kabul etmemiştik bunu, edememiştik. Yapmamamız gereken şeylere bulaştık, cezasını çekemeyeceğimiz. Yasak aşk'ı oynadık, adım adım.. Şimdi yolun başına döndük, en başa! İlk başta yapmamız gerekeni, fazlasıyla gecikerek yaptık. Ve acımız, derdimiz daha ağır oldu artık.. Madem seviyoruz, uzaktan uzağa olmalı artık. Bizim aşkımız, hayal oldu.. Seviyorsak bile, beklemeden artık. Umutsuzca, acımasızca sevmeliyiz. Kabullenerek sevmeliyiz bu yasak aşk'ı.. Uzaktan, uzağa...!!!

• Seviye

  1

• Puan

  -20