Ünal, 31

'Ne oluyor biliyor musun? Unutursun. Aslında unutmazsın, alışırsın. Varlığına alıştığın gibi yokluğuna da alışırsın. Sonra bir gün sokakta yürürsün, biri geçer yanından. Parfümünün kokusunu duyar duymaz donup kalırsın, gözlerin dolar. Arkana bakmaya korkarsın onu göreceğin için. O değildir tabi, hiç bir zaman o olmaz ki zaten. Aldığın o koku yüzünden zamanın etkisi yok olur bir anda. Koku, zamanın düşmanıdır.'' Bir gün yolda yürüyordum… Bir şarkı duydum, kalbim acıdı… Bu kadar… Olmayacak duaya amin demezdim ben, ellerimi açıp dualar etmezdim Allah'a saatlerce... Günahıma girdi hep güzel gözlerin... Zalim olma dedim, taştandın, dinlemedin... Ben aslında körü körüne bağlanmaz, böyle sevmez, bu zıkkımı da böyle içmezdim... Benim ol istedim... Yanlış adamdın, geç fark ettim. Beklenenler hep vazgeçtikten sonra gelirmişya hani; desene hiç gelmeyeceksin.. Kimse bilmeyecek seni. Hiç kimse ! Ben her hecede seni okuyacağım, her şarkıda seni mırıldanacağım, her gece seni anlatacağım yıldızlara. Kimse bilmeyecek. Durup dururken gülümseyeceğim, kimse anlamayacak aklımdan senin geçtiğini. Bazen sen akacak göz pınarlarımdan. " Neyin var? " diyecekler. " Hiç " diyeceğim " Hiç bişey. " Yanımda sen yoksan neyim olabilirki benim kocaman bi HİÇ'ten başka? Sonra birileri gelecek yerine, sen olmak isteyecekler utanmadan ! İmkansız olduğunu sen dahil kimse bilmeyecek. Senin yerin başka bende, bambaşka. Ben sana susacağım çığlık çığlığa, kimse duymayacak. Hayallerini yaşayacağım, kimse görmeyecek. Gün gelecek yorulacağım. " Ben." diyeceğim. " Onu.. " diyeceğim. Sonrasına gücüm yetmeyecek. " O kim? " diye soracaklar bana. " O herşeydi ! " diyeceğim. Sonra ekleyeceğim içimden, " O herşeydi. Ve anlamlı olan herşeyi alıp, gitti ! Kabul. Bir kez yolda karşılaşalım onunla da avunacağım. Adımı sesince duymaktan vazgeçtim, sesini duysam, susacağım. Yel esiyor ama değirmen dönmüyor. Kuraklık bu, adın ekmeğe dönüşmüyor. Bir bakmışsın mutlu olmuşuz.. Ama; Bakmazsın ki..� � � ��

ΰήαĿ Ďём¹яċ¹ � | © 2015

• רמה

  1

• נקודות

  0