
BİR İNSANIN;NASIL GÜLDÜĞÜNDEN TERBİYESİNİ,NEYE GÜLDÜĞÜNDEN AKIL SEVİYESİNİ ANLARSIN
ESSELAMÜN ALEYKÜM VE RAHMETULLAHİ VE BEREKATUH...
Ne kadar da çok derdimiz var,ya sevgilimizden ayrılmışızdır,ya sevdiklerimizden darbe yemişizdir,bizi anlamıyorlar diye ailemize kızmışızdır,içimizdeki acılardan kimsenin haberi yoktur,yaşamak bile istemiyoruzdur,herşeyden nefret ediyoruzdur zaman zaman,yaşamak için sebebimiz kalmamıştır,bizi anlayacak kimse de.öyle değil mi?? bir çoğumuz evet öyle diyoruz.peki biz nekadar anlıyoruz başkalarını,nekadar umursuyoruz ve ne kadar şükrünü eda edebiliyoruz elimizde olanların.çoklarında olmayıpta RABBİMİZİN bize bahşettiklerinin???azalarımızın,yediklerimizin,içtiklerimizin,yaşadığımız hayatın,şükrü için kaç defa başımız secdeye kapandı,RABBİN huzuruna vardı.aslında yoksul değiliz yoksunuz hoşgörüden,yetinmekten,anlayıştan yoksunuz.tatmin edemiyoruz bir türlü şu nefsimizi,yoklukların pençesinden sıyrılıp,varlığımızın minnet borcunu ödeyemiyoruz.ne kadar da bencilmişiz öyle değil mi????