Atacan, 34
Gelseydin eğer benimle..
Bir ihtimal başlardı yüreğimde ihtilal..
Sonra soykırım,
Yakılırdı gidenlerin bıraktığı hatıralar..
Gelseydin eğer benimle,
Son kez belki,
Son kez değerdi bir kadının parmakları ellerime,
Şehirler arası bir yolculuk esnasında sıyrılıp bakışlarından tanıdık tanımadık kim varsa,
Biraz utanmazca öperdim, belki gizli saklı yazdığım şiirleri harf harf ellerine dökerdim.
Gelseydin eğer benimle..
Dar ağacına yürüyen direnişçiler gibi yüreğim, başı dik, alnı ak,
Ve titreyerek belki söylerdi son cümlesini..
Dedim ya bir ihtimal işte, seviyorum olurdu son cümlesi,
Tekrarlardı ömür boyu
Her seferinde ilk kez söylermiş gibi..
Karanlıktı.
Soğuk..
Bir ihtimal dedim, sustum..
"Biz evleniriz dedi"
Adını unuttum kimdi hatırlamıyorum.
Ondan sonra düştü aklıma, ondan çok sonra, az önce hatta..
Gelseydin eğer benimle,
Biz'le başlayan milyonlarca cümle kurabilirdim..
Biz mutlu olurduk.
Biz aşık da olurduk biraz birbirimizden çok bize..
Biz bize oturup sarhoş olurduk,
Bir mektup yazardık Allah'a..
Sen söylerdin ben yazardım altına afilli bir imza atardık "BİZ"
Bir bedene iki ruh nasıl sığdırılır öğretirdik..
Rica ederdik,
Çok ister, çekingen hayallerimizi ısrarcı çocuklara çevirirdik..
Bir anda tek yüreğe dönüşüverirdik.
Ve biz tüm ihtimallere çelme takar gibi, birlikte ölüverirdik.
Bu günaha girmek sayılırdı bile bile,
Ayılınca yazardık bir mektup daha..
Tövbe ederdik,
Teşekkür ederdik.
Ah son şiirimin kimliği belirsiz sahibi,
Ah,
İhtimaller zincirini aklıma kelepçeleyenim..
Gelseydin eğer benimle,
Ya da etseydi bir şimdi bin keşke ben kalabilseydim seninle..
Rüyalarımda öperdim, uykusuzluğum sebebi olan adını.
Yemin ederim yemin ederdim, cehennemin dibine bile yalnız göndermeyeceğime.
Gelseydin eğer benimle.
Kim varsa gitmediğimiz dünden bugüne,
İntiharlarımı bağışlardım hayallerine.
אודות
- פישטי (המשחק האהוב)
תמונות
הפיד ריק