Ahmet, 33

GELMEYİN ÜSTÜME

Anlayın artık gelmeyin üstüme…

Daha nereye gideyim yükleyip,

Söyleyemediklerimi şu zavallı yüreğime?

Nereye gizleneyim gömüp her şeyi içime?

Yıldım, yoruldum artık,

Riyakâr sahte yüzlerden…

Sırtım delik deşik dost bildiklerimden,

Can dediklerimin ihanetlerinden…

Kaçak dövüşüyorum, kaçıyorum,

Yüzleşmeye korktuğum gerçeklerden…

Yüz metre karelik bir dünyam var,

Kaçıp sığındığım,

Duvarlarına şiirler yazdığım…

Korkuyorum işte dışarıdaki,

Karanlıklardan bilinmezliklerden…

Rahat bırakın artık beni,

Uzak durun kapımdan, penceremden…

Daha neyim kaldı ki size verecek can evimden?

Ben bıkmadım mı sanki

Umutsuz acı dolu dizelerden?

İstemez miydim mutluluk kokan,

İçinden aşk nağmeleri fışkıran.

Ya da ne bileyim,

Gerçek dostlara ithaf edilen,

İç açıcı sözcükler içeren

Şiirler yazabilmeyi…

Hem de hissede hissede canı yürekten…

Rahat bırakın beni!

Zorlayıp durmayın uzak durun artık,

Kapımdan penceremden….

• Seviye

  1

• Puan

  0