Gokhan, 33

Yine o ağrıyla uyandım. İnsanın içi ağrır mı hiç ? Ağrıyor işte.Dibe yuvarlanıyorum.Ağır geliyorum kendime.Tanıyamıyorum çoğu zaman beni. En sevdiğim çiçek adlarını unutuyorum bazen. Bazen de yürüdüğüm yolu. Geliyor muydum yoksa gidiyor muydum bilmiyorum. Aramadığın yerlerde olmayı seçiyorum nedense. Karşılaşma ihtimalimizin olmadığı.Olamayacağı.İlk ışıktan sağa dönüyorum hep. Senden değil seninle karşılaşmaktan korkuyorum. Şekil değiştirmişiz biz. Ben giderken sen gelirken ne varsa bilmediğim; Karşılaştığımızda bir şamar gibi inecek yüzüme sanırım. O yüzden kaçıyorum karşılaşmalardan. Korkmak değil bu. Korkudan korkmak benimkisi.Ve anladım ki ayrılığa değil ayrı kalmaya yeniliyor insan.

• レベル

  1

• ポイント

  0