Sahil, 40

Biliyorum, konusacak bir seyimiz kalmadi, paylasacak hicbir seyimiz yok.Yine de yüregimden gücümün yettigi kadar sana sesleniyorum, seninle konusuyorum... Bugün sana olan kirginligimi rafa kaldirdim.Sevgimi aldim avuclarimin arasina, ona siginiyorum...Cümlelerimi kisalttim, kelimelerim buruk, gülüslerim istenmeyen dudaklarimda...''Bir ihtimal gelisine'' sigindigimi farkettiysem de

engel olamadim, gurursuz ama umutlu hasretine..Bugün gönlümü hos tutmak

istiyorum, imkansiz olan her rüyaya inanasim geliyor...Bende olan seni

hic kirmadim, degistirmedim ve hep korudum desem de, sendeki benin

nasil oldugunu anlamsiz bir sikintiyla merak ediyorum...İcimdeki

güzelligine inanip inanmamani artik umursamiyorum!Anlamsiz ve cevapsiz sorular hinzirca siritiyor, ben, duymamaya calisiyorum. Düsler uzak gibi görünüyor, ama yakinlar, belki de

görmeyi istemek gerekiyor.''Gözlerini ac ''desem kapatacaksin, ama

kapatma! Gözlerimdeki hüzün bile seni özlemis, itiraf etti

sonunda...Düsüncelerim gururlu, hayallerim ve kalbim degil. Gelseydin,

kendimi unutup sana kosacaktim. Susturacaktim icimdeki isyani.Kavgalarin ortasinda bir günes gibi dogup isitacaktim yüregini, sevincten aglayacaktim bu defa! Mutluyken hemen sarhos olmusum gibi,

dokunacaktim, sarilacaktim...Ama GELMEDIN, GELEMEZDIN, belki de gelmeye

hic niyetin yoktu aslinda.. Kendimi kandirdigimi anladigimda agliyordum.

Eskiden kimi sarkilarin ne kadar anlamli oldugunu düsünürken, simdi

ayriligin ardindan calinan her sarki umutsuzlugumu ve sevgimi

anlatiyormus gibi geliyor..Sevdigim, ne cok sarki varmis meger, bunu

senin gidisinle anladim!Her sarkida sen varsin, her yerde, her gördügüm

insanda, denizde, gecede, uykumda...Nasil beceriyorsun her yerde

olabilmeyi? Bu bir marifetse eger, neden benim yanimda degilsin? Gittin!Belki de hic gelmemistin, ben geldigini sandim...Yokluguna ayak uyduramiyorum.!Her gelisimde ''bir kez daha gönderdigin

''oldum...INANMADIGIN, YENEMEDIGIN, üzerinden

atlayamadigin korkularin oldum...Yüregindeki kadin ben olmak isterken,

tozlu bir ani oldum..Sesin hep uzaklari cagiriyordu, ben üstüme alindim ve sana

geldim.Bilseydim, bana ait olmayan bir seslenisi sahiplenir miydim? Simdi

bir mevsimlik ask kaldi avuclarimda.Kalbime henüz söyleyemedim gittigini.Ögrenirse, onun da aci cekmesinden korkuyorum...Sevdamin yokluguna alisabilirim belki ama sesinin uzak

yollarin sonunda olmasi acitiyor icimi.En büyük silahinla vurdun beni.............

Asil aci olan unutulmak! Unutulmayan olmak sende daha güzel duruyor..Benim kirginligim ASK'A....

Sen lütfen üstüne alinma!......

• Nivel

  1

• Puntos

  -20