
“Bir duruşu olmalı insanın!
Sokak lambaları gibi dimdik ışık vermeli dibine ve etrafına. Yine de
ödün vermemeli mum misali kendinden. “Gurur” sözcüğünü “Onur” ile
değiştirmeli lügatinden. Eğer kuralları hiçe sayıp kuralsız yaşamaksa idol
bir onurunu bir de şapkasını yanından ayırmamalı… Koltuğunun altına
onurunu başına şapkasını alıp “Eyvallah” diyebilmeli…