Recep, 29

Artık seni anlatmayacağım.yaşattığın acıları dökmeyeceğim kaleme. Beklemekten vazgeçtim ben seni. Sevmekten vazgeçtim her gün ölmekten vazgeçtim. Aynı senin benden vazgeçtiğin gibi.sildim seni.Hani derdinya“sen ağlama kıyamam”diye hani kızardınya bana“ağlama yeter artık”derdin.Ben senin yokluğuna ağlarken haykırırken “gel”diye nerdeydin? Kimin ellerindeydin?pardon kime yada kimlere bana söylediğin sözleri söylüyordun?Suçu bende arama. Suçlu olan aşk.Suçlu olan sevgi.Nedeni bu muydu?sevdim de mi gittin. Aslında aşk bile değildi bu Muhtemelen ben hayal kuruyordum.Ağlatıyorsun beni. Yoksun ya gözyaşlarımı silen de yok. bağırıyordum ağlıyordum “nerdesin , özledim” diyordum , yoktun... Ama bu sefer bu haykırışlarım bu yazılarım geri dönmen için değil. Tam aksine gelme diye. Kabul etmem seni. Tamam inkar edemem sevgimi, ama sen gelme. Özledim desem bile gelme.Biliyorum sen yine gideceksin gelirsen. Gelme ne olur. Kaldıramam bir gidişi daha..

• Nivel

  1

• Puntos

  0