Mehmet, 39

Bir yaşam mücadelesidir verdiğimiz bu dünyada

Sonu belirsiz bir meçhuldür bu yollar

Adım adım ilerleriz bizi bekleyene doğru

Bir hayalle ayakta durmayı deneriz

Acı çekeriz ağlarız güleriz biz

Bunca acının içinde kurtuluşumuzu bekleriz

Ölümdür deriz bazen

Bazen vurdumduymazlığa sığınırız

Sağır ederiz kulaklarımızı kara habere

Kör ederiz gözlerimizi ihanete

Dilsiz kalırız yüreğimizin sözlerine

Bir suskunluk çöker üzerimize

Sevginin anlamını unuttururlar yüreklerimize

Şefkat sadakat haram olmuştur bize

Haraaaaammm!

Önce kadere sığınırız bin ümitle

Kaderin niyeti bellidir ilk yediğimiz darbede

Kaç dost satmıştır güvenimizi

Kaç sevgili terketmiştir bizi

Saymakla bitmez, bitmez

Açılan yaraların izleri

Duvara yaslar başını susar kalırsın

Arkadaşa dosta kapalıdır kulakların

Teselli ederiz sanırlar "boşver takma diyerek''

Ama bilmezlerki sen sağırsın duymazsın

Boşver kelimesi o kadar yersizdir ki senin için

Yüreğin daralır onlar konuştukça offf!

Susturmak istersin herkesi

Hatırlamamak için kaçmak istersin yabancı ellere

Yağmurlu bir gecede atarsın kendini sokağa

Kafan biraz demlidir ''kaç bardak içtiğimi saymamışım''

Boğazındaki düğüm boğar seni nefes alamıyorum sanırsın

Yüreğin iki kaya arasında ezilir

Acını tarif edecek kelime bulamazsın, bulamazsın!

Derin bir of çekersin offff!

Yüreğinin acısı rüzgara karışır

Köşede oturan iki kişiye takılır gözlerin

Üzerleri yırtık pırtık kir içinde

Sarılmışlar birbirlerine soğukta üşümesinler diye

O an özenirsin o iki sevgiliye

Evin vardır seni bekleyen sıcak yatağın

Ama sen bu iki kişinin yerinde olmak istersin

Hiç brişeyin olmasada sevdiğin yanında olsun istersin

Ama..

Boştur yine ümitlerin

Bir sızı daha saplanır yüreğine

Soğuğu açlığı paylaşamazsın sen kimseyle

Şükretmen gerekeceğini düşünmezsin bile

Sen.. Sevdiğini istersin yanında, nerdesiiiiin!

Senin istediğin sadece hasretindir o anda

İsyan edersin kadere kısmete

Yumruklarsın duvarları içindeki acı dinmeyince

Bide acılar üst üste binince

Yollardan gelip geçen arabalara dalar gözlerin

At kendini dersin şu arabaların önüne

Bitsin bu acıı!

Gözünü kırpmadan yapacağına eminsin

Ölüme saniye kalmıştır ama

Ama bir sıcaklık doğar yüreğine

Belki dersin belki dersin kendi kendine

Belki son kez görürüm onu diye

Gidemezsin ölüme, ölemezsiiin!

Emanetin vardır bu dünyada

Ölemiyorummm! Seni bu dünyada bırakıp gidemiyorumm

• Level

  1

• Punkte

  0