Kemal, 37

Elif ilk, elif tek, başı yok, sonu yok…

Elif umut dünyası, gönül kavgası, sevda dermanı….

Elif hecesiz, harflerin en güzeli…

İsimlerin sultanı……

Sonsuzluğa açılan kapı….

Sonzuzluğun bitiminden, başlangıcından bir çizgi….

Uzattıkça artan sevgi, gönül bağı, bitiminde ise baştan başlayış

Bir o kadar da uzatılmayacak, kararlı tek…. Elif​

Elif, gülün dalı bülbülün duası, dermanı…​

Bülbülün sevdası gül imiş; dermanı ise gülün dalı, gülün dalı ise Elif imiş​

Bülbül kanadı gagasıda sevdası

yani gülü, diyar, diyar gezermiþ​

kanadı,çünkü aşık güle

Aşkı destan dillere

Dermanı isesaklıymış tek hecede yani Elif’te​

Bülbüle sormuşlar bir vakit

Nedir sırrındaki hikaye​

Bülbül demiş sewdam güldür

Sevdamın dermanı ise Elif

Elif ise gülümün dalıdır

Sevdasız ben dermansız ise sewdam olmaz

Ben gülsüz gül ise dalsız kalırmı

Dalın adı Elif,Elif sırda sinem sır bende derman

Dermanın adı Elif demiş

Sevdaya derman, dermana ise ben gerek

gereğini bilen ise gene

Elif…..​

evvel, Elif Ahir, Elif baki, Elif zâhir... Elif harfinin temsil etiği anlamlar bile onu diğer harlerden ayırıyor...

Elif, kalem demek. Kalem yazının sözün başı... Her şeyden önce yaratılan da kalem, her şeyi tek tek yazan da kalem... Kalemi halkeden ise En büyük Elif, Ehad'ın başındaki elif...

Bir Elif hikayesi de Nazan Hanımdan:

"Elif, “tek”; “Be” tek’in tekliğini pekiştiren iki.

Bunun için “Be” ikiliğin değil,

Elif’in tek oluşunun bir tezahürü.

Elif’in “Be”ye; “Be”nin de Elif’e aşkı,

Elif’in “Be”de tezahür eden kendi aşkına âşık olması...

O kadar çok sevdi ki Elif, Be’yi..."​

Elif nazeninde çıkıLmış yoLa

Dimdik ve gururla

En yüce aşkla

Ve bir Yusufî aşk mülahazasında

Elif aşktır Nun sabır...

hem Elif'teyim hem Nun'da...

bir ney misali inlerim

her şiirin sonunda...​

Elif dedim Nun geldi ardı sıra...​

Elif'in asLı nokta.....

noktalar birleşti Ve

kainat yazıLdı .. ​

Şimdi LâL zamanı....Kapat gözlerini..Kuyularda inleyen binlerce Yusuf'u saklıyorum...

Sen ise sevdamızı demlemiş yavru ceylanlara içermektesin...Susuyorum Yunus'un dizlerine çökerek...

Seni anıyorum Süleyman evrâdında...Sen ise dualarına beni katıp binlerce " Lâm " iniltisine " Elif'i " katıyorsun...

Yanıyorsun Mecnun'a yanan Leylâ gibi....

Kanatıyorsun yüreğini korkusuzca bıçağa boynunu vuran Esmâ gibi...

Durma şimdi...

Ellerini aç gökyüzüne bir dua gibi...Yağ bozkırlarıma bir deryâ gibi...Boynunu bükme sakın...

Ezberlese sonbahar senin narin bedenini..

" Nun " gibi dik dursun başın..Eğme diyorum sancağını..Aldırma ömrümüze biçilen hasrete..

Aldırma bedenine vaat edilen miadı dolmuş hastalığa.Kan bürüse de gözlerimize..

Hüzne ? edilse de vuslatımız...” Elif ” gibi gülümseyelim suskunluğa...

Elif ki; ne yüce bir kelimedir Tur dağında.

Unutma sevgili; hiçbir yara duasız bırakılmamıştır..

Bırak aksın kanımız..Damlayan her kanın düştügü yerde binlerce " umut " inkişaf etsin.

Etsin ki Cennet müjdelensin solgun yüzlerimin bayram sabahına Bırak hasret bize yüklensin...

Her hasret cığlığı gömlegimizden damlasın...​

Onurlu savaşçıLarın bükülmez biLeği,Elif

Zafer bekleyenLerin tertemiz dileği,Elif...

• Niveau

  1

• Points

  0