
Evet, rezil bir yaşamım var, lağım çukurundaki yalnız bir fareyim ve bütün kötü kokular benim. Ancak mutluyum. Seviyorum şu hayatın serseri tavırlarını, katil bakışlarını... ♥
Müzik kutumu parçalayıp içindeki çifti ayırdım güpegündüz... günahı bana.. sen yoksun diye dudaklarımı siyam kırmızısına verdim, istediği yerden öpsün... aklımı tavan arasındaki sandığa kilitledim, kalbimi mahalleden geçen bir organcıya sattım... iş yapmaz artık dedi... haklı..! iş yapmaz artık, yalan yok... çok sıkkınım bu aralar... inan ki cinnetim ölüme daha yakın... ♥
O kadar insan var işte. O kadar insan nefes alıyor. Yanımdan o kadar insan geçiyor. O kadar insan görüyorum öpüşen, el ele tutuşan. Nedense sadece sen geliyorsun aklıma. Hayaller falan.. Ne bileyim. Koyuyor insana