Erkan, 44

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim....

Ne hissettiysem onu söyledim, onu yaşadım;..

Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım;..

Asla keşkelerim olmadı;..

Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım....

Karşıma bazen gerçek yüzler, bazen sahteler çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım;..

Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim, ya da asla birini severken karşılığını beklemedim;..

Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim....

Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim;..

Bazen çok kırıldım, bazen belkide kırdım. Ama hata insana mahsustur dedim. Affettim, af diledim;..

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim....

Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.

Belkide içten içe sinsice güldüler.

Ama asıl unuttukları şuydu;..

Ben aldanmadım.

Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar;..

Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için;..

Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için;..

Oysa ben hiç insan kaybetmedim.

Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar;..

İşte bu yüzden;

Fahişe gönüllerin kahpeliği asla koymadı bana;..

hayatıma giren herkeze yaşanmış herşeye teşekkürler;..

sayenizde büyüyorumBir adın kalmalı geriye

Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde

Aynaların ardında sır

Yalnızlığın peşinde kuvvet

Evet nihayet bir adın kalmalı geriye

...Birde o kahreden gurbet

Sen say ki ben hiç ağlamadım

Hiç ateşe tutmadım yüreğimi

Geceleri koynuma almadım ihaneti

Hele nihavend hele buse hiç geçmedi aklımdan

Ve hiç gitmedi bir topak kan gibi adın

İçimin nehirlerinden

Evet yangın

Evet salaş yalvarmanın korkusunda talan

Evet kaybetmenin o zehirli buğusu

Evet isyan

evet kahrolmuş sayfaların arasında adın

Sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı

Bu sevda biraz nadan

Biraz da hıçkırık tadı

Pencere önü menekşelerinde her akşam

Dağlar sonra oynadı yerinden

Ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca

Sen say ki yerin dibine geçti geçmeyesi sevdam

Ve ben seni sevdiğim zaman bu şehre yağmurlar yağdı

Yani ben seni sevdiğim zaman

Ayrılık kurşun kadar ağır gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın

Yine de

Bir adın kalmalı geriye

Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde

Aynaların ardında sır

Yalnızlığın peşinde kuvvet

Evet nihayet, bir adın kalmalı geriye

bir de o kahreden gurbet

beni affet

kaybetmek için erken

sevmek için çok geç

• Nível

  1

• Pontos

  30