Hüseyin, 45

Hayat hep bana güzellikler getirdi.. Benim tüm haşarılığıma hatalarıma eksiklerime ragmen Başarıyla, sevgiyle, şansla kucakladı beni... Ve ben hiç unutmadım! insanlığımı, iyi niyetimi kaybetmemem gerektiğini... Öyle çok sınavdan geçtim ki Şaşırmamayı öğrendim... Şaşırmanın cahillikten geldiğini... Bugün en çok sevdiğinin, yarın mezarını kazabileceğini gördüm Susmanın aslında en büyük erdem olduğunu bildim.. Bildim ama yeri geldi tutamadım kendimi. Yeri geldi katlarca yüksekten, bulutların üstünden baktım kalabalıga, Yeri geldi o kalabalığın içinde ufacık toz tanesi hissettim kendimi. Dedim ya hayatın her köşesinde oynadım Ama yinede bazı insanlar kadar oynak olamadım ! Kalbimi hiç bozmadım... Ayaklarımı yere tam olarak basmadım hiç, Aklımda bi karış havada oldu bazen.... Çünkü bence kurduğun hayallerin ayağı yere değmemeli Herkesin aklına yatmamalı, herkes onaylamamalı Herkesin kuramayacagı anlayamayacagı kadar zor olmalı Ki gerçekleştiği zaman zoru başardığını anlasınlar... Hayat hep sevdi beni, bende sevdim hayatı.... Bana tüm kattıkları için... Benden tüm aldıkları için.... Çünkü HAYAT; Artık fayda vermeyen sevgileri, kalbi kararmış hainleri... Zarara uğratan fikirleri, oynak karakterleri..... Kocamaaaan bir dalgayla süpürür dik yamaçlarımdan ! Ve o dalga her seferinde beni biraz daha PARLATIR.......

• Level

  1

• Points

  20