
canımızın yasının 4. günüydü sabahın erken saatinde hıçkırığa uyandım.. hemen yanıbaşımdaki yastığıma dayandım .. annemdi ağlıyordu sesi yürek dağlıyordu.. ciğerim diye inliyordu bir yaralı yürek habersizce dinliyordu.. sonrasında annemden öyle sözler duydum ki yemin ederim o sözleri peygamber işitseydi aynen şöyle derdi andolsunki ERGÜN cennete girer bir gün ölen kıskanılırmı?? ben o sabah ağlayarak bir ölüyü kıskandım.. canımız kardeşimiz ERGÜN 'ümüzdü....
öylesine eli bol öylesine cömertti.. hiç bir şeyden çekinmez gözü kara ve pekti.. yalnızlığı çok sever her zaman tek tüfekti.. bazan huysuz olurdu bazan neşe doluydu.. her kim ne derse desin yolu iyilik yoluydu.. gözünden sakınırdı görmese yakınırdı onlara laf ettirmez sert tutum takınırdı (yeğenleri) ölüm ölüm derdi bunu hep söylerdi.. yoktu başka bir derdi anacıgını severdi..ERGÜN öldü dediler ne kolay söylediler.. buna can dayanırmı hiçmi bilemediler...