Gülşah, 42

KENDİMDEN ÖZÜR diliyorum...Yaşadığım süre boyunca hep MERHAMETİMİNarkasından yürüdüm, beklentilerimi arkadaBIRAKTIM. Kimseden bir şey BEKLEMEDİM, doğrusubu sanıyordum çünkü. Yaşadıklarımıyaşayamadıklarımı İÇİMDE sakladım, SUSTUMbastırdım olsun dedim İNSANLIK bende kalsın.Verdim, hep VERDİM karşılığını alıp alamadığımaBAKMADAN, aslında güçlü olmak değildi istediğim,ama olmak ZORUNDAYDIM ve oldum......Kendimi hep ERTELEDİM. Kimsenin benianlamadığını bildiğim halde hayatıma girenleri banaverilmiş KUTSAL bir görev olarak gördüm. Herkesimutlu etmek zorundayım ZANNETTİM. Benimdemutlu olmam gerektiğini UNUTMUŞUM.. Görevimneyse en iyisini yapmalıydım ki VİCDANIM rahatetmeliydi. Birilerinin de bana karşı GÖREVLERİolduğunu hiçe saymışım oysa...NE YAZIK Kİ; Karşımdakilerin EKSİKLERİNİtamamlamaya çalışırken, onların HATALARINIgörmeye vaktim kalmamış SANKİ. Beni ÜZMELERİNEbakmadan, karşılığında ne ALDIĞIMA ne hissettiğimeALDIRIŞ etmeden hep VERDİM..Kendimi nasılda UNUTMUŞUM.. unutturmuşlaraslında. PARAMPARÇA olmuş KALBİME, doğrularısöylemeye çalışan BEYNİME, mutsuz YÜZÜMEhep SUS dedim. Sen SUS.. Kendime HAKSIZLIK ettim,kimseye etmediğim kadar.Kendime Geldiğimde ise YORGUN, yılgın, bitkin birköşede saklanıp ağlayan ÇOCUK olarak buldum. Veona elimi uzattım diyebildiğim tek şey " GEÇTİ ", birdaha seni kimse ÜZEMEYECEK. Şimdi senden ÖZÜRdiliyorum. Seni bu kadar HİÇE saydığım için,insanların seni bu kadar ÜZMELERİNE müsadeettiğim için, seni hiç bir zaman DİNLEMEDİĞİM için,üzerine bu kadar SORUMLULUK yüklediğim için,hakkın olan bütün duyguları sana YAŞATAMADIĞIMiçin...Şimdi tekrar SÖYLÜYORUM.İNSANLIĞIMDAN, KALBİMDEN, DUYGULARIMDAN,ÇOCUKLUĞUMDAN, HİSLERİMDEN çok ÖZÜRdiliyorum... !

• Level

  1

• Points

  -35