Emre, 32

'

Sevdikçe kaybettim seni...

Sevmek kazandırmadı ilk defa…

Daha çok sevdim , daha çok çabuk kaybettim…

Sevmemeli miydim ?

Değer nedir bilmemeli miydim ?

-Ben sadece doğru bildiğimle yetindim…

Seni sevmek değil birine dürüst olmaktı benim doğrum…

Sevmiyorken ‘seviyorum’ demek değildi bana göre…

Seviyordum ve değerliydin..

Hiç saklamadım bunu senden…

Doyasıya yaşadım huzuru , doyasıya yaşadım seni…

Sakınmadım acıdan , kaçmadım gözyaşından…

Seviyorsam kaçmamalıydımda…

Son her zaman vardır ama ben bu sonu hak etmedim…

Elbet olmuştur hata diyebileceklerin..

İstemeden de olsa kırmışımdır belki seni…

Ama yinede yalanı hak etmedi hiçbir şeyim…

Keşke hiç sevmeseydin (!)

Keşke hiç çıkmasaydı ağzından o iki kelime…

Düzeltseydin keşke , hatayla çıkmış olsa bile…

Sen beni seviyorsun ama ben seni sevmiyorum deseydin…

Sevemiyorumda değil sevmiyorum…

Hiç denemeseydin bile beni sevmeyi ve istemediğini söyleseydin…

Böyle olsaydıda hiç yalan olmasaydı…

Şimdi dönüp baktığımda kocaman bir hiç görüyorum ardımda…

Onca geçen zaman…

Kullanılmış hissediyorum kendimi , ve acınacak halde…

Sevdiğim için değil , körleştiğim için…

Bana kalsa aslında kızmıyorumda kendime…

İyi bir oyuncu küçükte olsa rolde başkahraman yapabiliyormuş kendini sahnede…

Sende öyleydin..

Senin hayatımdaki rolün küçük değildi belki ama sevmeyip seviyorum demen aşağılardaydı şu seviye yarışında…

Ama sen ustalıkla geldin bununda üstesinden…

Korktum , incindim , çok düşündüm…

Sense verdiğin sözlerle her defasında biraz daha indirdin perdeyi…

Kusurlarını kapattın , belkide göremedim…

Ama güvendim…

Çok güvendim … Çok sevdim..

Şimdi mi ? - Artık güvensizim , hissizim…

Bu şehir en çok sevenini aldatır

En çok sevenini üzer hiç acımadan

Sokaklarında gezmek de bir savaştır burada hayatta kalmak da…

Ve çok zordur buna rağmen ayrı kalmakta

Nefret etmek çok kolaydır bu şehirden

Küfür etmek çok kolay

Yine de ayrılamaz aldattıklar, ayrı kalamaz…

Her gidişinde dönüşü özler, onsuz kalamaz

Bu şehrin sokakları hüzün doludur, acı doludur her zaman

Her bir köşesinde bir hikaye gizlenir

Boş sokaklarında gece yarısı masallar anlatır bu şehir

Bir kez göreni 100 kez aldatır…

Onun için adımlar hep hızlı atılır, koşulur bu şehrin sokaklarında…

Çektirdiği onca acıya rağmen her zaman bir başkadır…

Her zaman ilktiri tektir ve sondur bu şehir

Ve en kalabalık caddesi görünmeyen acılardan bir nehir

Yine de hızlı adımlar atılır, koşulur bu sokaklarda

Herkes kendi türküsünü söyler kimseyi umursamadan

Herkes hergün insanlığından bin defa utanır

• Nível

  1

• Pontos

  0