
yaşadığını hissetmek istiyorsan harekete geç
1981 yılında Gülhane Askeri Tıp Akademisinde(Ankaralılar bilir) doğmuşum.Ergenlik dönemine kadar bahçesinde top oynandığı,meyve ağaçlarına dalındığı,misketlerin ve gazoz kapaklarının herşeyden değerli olduğu,en zenginin çucuğuyla en fakirin çocuğunun aynı şeylerden hoşlandığı ve ailenin çekirdek değilde komşunun,kapıcının,bakkalın,berberin,üst kattaki teyzenin,yurtdışındaki akrabanın,komşunun çocuğunun,teyzenin kızının,dayının oğlunun hep beraber eğlendiği Etlikte oturdum.Okulu ilk kırışım ordaydı,ilk kıza aşık oluşum da,ilk altıma yapışım,ilk ameliyat oluşum da.Hele sünnetimde commodore alınışı offf...bütün arkadaşlarımı eve çağırıp günlerce oynamalar..kafa ayarı yapmalar..Lise dönemiyle batıkente geçişim aynı döneme rastlar ve bu dönemde artık bi abiyimdir.Artık bir kardeşim vardir ve hayatımızı onunla paylaşacağızdır,her kim ki yolunu kesecek beni karşısında bulacaktır.Siteye taşınmamızla birlikte batıkentte dostluğu,fedakarlığı,birliği,düşünmenin gücünü,anlayışı..kısacası varolmak ve yaşamak arasındaki farkı öğreneceğimdir..Dostlarım olacaktır benden çok ben olan ve hayat nehrindeki çakıllar olacağızdır birbirimze sıkıca tutunan..Üniversiteye hazırlandığım dönemdir babamın ebedi hayata uzanışı ve zaman zaman hissettirecektir hüzün dalgaları,artık ben;ben değilimdir,kardeşim o değil,anam hiç değil;hepimiz biraz babam olmuşuzdur her yeni gün birbirimiz için..Zaman akıp giderken o bitmeseydi keşke denilen üniversite yıllarıda belki gurbette ama bi o kadar eşsiz geçmişti bir çırpıda,hemde taaa kütahyada.Ve şimdi ölüm kadar sessiz,deniz gibi durgun bi iş hayatı;nadir gece çırpınışları olmasa yaşadığını anlamak,ailem olmasa neden yaşadığımı anlamak güç..hayat çok kısa ve ben bekleyemem...