
hiç'kimse.
sade'ce bir kul.
haricinde ümmi...
gündüzleri saymaz isek, henüz küçük...
içinde büyümeyi bilmeyen bir çocuk uyutmakta.
kimseler değmesin diye ona,
uzun süredir inzivada..
niyet ise itikâfa..
kendi yurdunda garip,
kendi içinde mülteci...
aşka velû...
zamana mukavametli
ölüme aşina..
...
bildiği tek şey,
hiç'likten ziyade hiçbir şey bilmediği...
ilk sürülüş bu diyara
bir bahar günü belki de , veda
.....