
JUst a dreAM ♥♥ دائما في الطليع
bb 2827cec0
ßen; Ne mukemmelım, Ne Süperim, Nede Bulunmaz Hint Kumaşıyım Ben Sadece FARKLIYIM... Tutamayacağım Sözler Vermem.. Adımlarımda ' KİM NE DER ' Diye Düşünmem.. ßasit Kişilerle Polemiğe Girmem.. Dünyada Kimse Üzülsün İstemem.. ßazı Şeyleri Asla Affetmem.. Yaşanılmışları Kolay Silemem.. Cesaretsizliği ' GURUR ' la Örtmem.. Dostlarıma Laf Ettirmem.. Tutkularım Var, Vazgeçemem.. Gidiyorsan Eğer, Çok Özlesem Bile Gitme Demem.. Artık Kimseye Kolay Kolay Güvenemem...!
Biz küçükken çok büyüktük. Mesela kollarımızı bir açardık, dünyayı kucaklardık. Arkadaşlarımızla beraber bir gece uyuyabilirsek eğer velinimetti bizim için, lükstü, zenginlikti. Ailelerimiz en az beş kez arardı eve beş dakika geç kaldığımızda. Otobüsteyim bile diyemezdik, otobüsle bir yere gidemezdik. Otobüs lükstü, zenginlikti. Koşa koşa eve varana dek nefes almazdık ve nerdesin sen sorusunu duym......adan cevabı verirdik. Biz bir gülerdik küçükken, kalbimiz kahkahalar atardı.
Biz küçükken öğretmenimiz en yakın arkadaşımızla sıralarımızı ayırmasın diye,teneffüse kadar konuşmazdık. Not yazardık birbirlerimize. Biz diyorum küçükken bizdik böyle bayağı bir kalabalıktık. Yani biz diyebileceğim kadar çok. Biz küçükken bir büyüktük ki böyle kollarımızı açsak sığmazdı eni boyu. Sonra mı? Büyüdük... Kollarımızı açtığımızda bir kişiyi bile sığdıramayacak hale geldik. Küçülene kadar büyüdük, çok büyüdük yani. Biz olamadık bir daha. Sen, ben olduk. Büyüklük lüks değildi, zenginlik değildi. Koşa koşa büyüdük. Büyürken ne de çok küçüldük...............