Burcu, 30

hayatım boyunca hep küçük şeylerde aradım mutluluğu. bir güler yüz, bir tatlı söz, samimi bir dost, güzel zaman geçirdiım insanlarla birlikte olmak, kapristen, kibirden uzak bir yaşantı fazlasıyla mutlu eder beni. Bunun yanında öylesine küçük, basit görünen şeyler kırıverir kalbimi. samimiyet gösteremediğim için soğuk, somurtkan, suratsız bir ınsan olduğumu düşünenler var. Görmediım samimiyeti göstermemi beklemesın kimse. Bazen zararını görmüyor değilim bunu. ama olsun yapmacık olmaktansa varsın soğuk olayım. içten gelmeyen davranışlar emanet elbise gibi durur üzerimde. Bilmem farkındalar mı yapmacık tavır takınanlarkendileri gibi olmaktan ne kadar da uzaklar. Beni sıkar olduğumun dışında bir maskeyı kullanmak. affetmek erdemlerin en güzelidir benim gözünde, az küser, çabuk affederim. Ben affediyorum diye saf olduğumu düşünenlerin de olduğundan eminin . Şunu bilmeliler ki, saf değilim. Affediyorsam bilinsin ki ya çok değer vermişimdir ya da o insanı kazanmak istemekteyim. Bir çok şeyin farkındayım, haksız yere incitenleri, iyi niyetimi kullananları allaha havale ettim. Hayatta en büyük zafım herkesi kendim gibi sanmak, çabuk güvenip zor silmek. Bu yüzden fazlasıyla kırılmışlığım var. Ama olsun kırmaktansa kırılmayı yeğlerim. Hiçbir zaman her şeyi bildiğimi, hatasız olduğumu idda etmedim. Hatalarım oldu benimde. Pişmanlıklarım, hayal kırıklıklarım, geri getirmek isteyipte getiremediğim zamanlarım... Doğru zannettiklerim yanlış, iyi zannettiklerim kötü çıktı kimi zaman, evet! Kırıldım yoruldum belki ama en sonunda hepsini tecrübe olarak aklımın bir köşesine yerleştirdim. Şunuda söylemeliyim ki, bunları yaşarken olgulaştım, büyüdüm ve bir çok şey öğrendim. Kim bilir daha neler öğreneceğim. İçimden gelmedikçe dayatma ile, zorlama ile, mecbur olduğum için bir şeyleri yapmaktan oldum olası nefret ettim. O yüzdendir belkide ders çalışmayı sevmeyişim. Duygularimla mantığımı hiçbir zaman eşit tutmayı beceremem öncelik her zaman duygularımdadır benim. Zaten hatalarımın çoğunu da bu yüzden yaptım. Ne zaman aklımla kalbim bir savaşa girdi hep kalbim galip geldi. Sırf bu yüzden yaptığım hatalarım var. Her şey dozunda olsun isterim. Fazla konuşmayı bilgelik, sessiz kalmayı cehalet sayanlardan değilim. Bir konuda yorum yapmadan önce kendimi sorgularım. Ben olsam ne yapardım, benim basıma geldiğinde ne yaptım, yerinde olsam ne hissederdim... Empatinin hayatımızın her alanında önemli olduğunu düşünenlerdenim eğer bir insan kötülük yaptığı halde bunu düzeltmiyorsa o gerçekten kötüdür bana göre bu ben bile olsam böyle. En son isteyeceğim şeydir birilerini incitmek. İstemeden birini kırsam ondan çok üzülürüm. Fazla duygusalım ve bu yüzden çabuk kırılırım. Ama kırgınlıım da bir o kadar çabuk geçer. Ayrıntılara önem veriyorum. Ses tonu, bir sözcük, bir ima, herhangi bir anormal davranış ne olursa olsun dikkatimi çeker. En sevmediğim davranışlarımdan biri insanları fazla umursamam, onların ne düşüneceklerini düşünmem ve yapacağım her şeyi bu ölçüte göre değerlendirmem insanlara çabuk güveniyorum ve herkesi iyi zannediyorum. Ama bu böyle değil zamanla öğreniyorum. İki kisinin bildiği şeyler sır değildir bunuda öğrendim. insanlar olmayanı bile söylerken olanın gizli kalmasını beklemek aptallıktır. Arkamdan konuşanları yüzüme açık açık harbi harbi olmaya davet ediyorum. Buyursun burdan konuşsunlar. Birde rica ediyorum beni tanımayanlar atıp tutmasın. Benim yaptıklarım beni bağlar başkasına laf düşmez. Beni eleştirenlere de bir çift sözüm var, önce aynaya bakıp özeleştiri yapsınlar. Hayattan aldığım en büyük ders insanlar iyi insan sevmiyor, duyduklarına inanma gördüklerinin yarısına inan, herkese değer verilmez kimisine deymiyor, yüzüne gülen herkesten dost olmaz, iyiken ne mutlu ama bir zora düş işte o zaman yalnızsın... Y Bunları okuduktan sonra düşüneceğiniz gibi biraz da gevezeyim. Ama yerine göre. :):)

• Level

  1

• Punkte

  0