
Yıkıntılardan yeniden inşa etmeye çalıştığın dünyanda,gözün takılır farkında olmadan yosun tutmuş taşlara.Her nekadar unuttum dese de dilin,beynini resetleyemediğin için silinemeyen bir virüs gibi çıkagelir önüne.Lakin yara,müzmin bir kabuk bağlamıştır kadife teninde.Eskisi kadar acıtmaz canını.Buğulu cama bir yürek çizersin ve şöyle dersin;İhanet kasırgasında rotasız ne ilk,nede son gemisin sen* aLp