
Hayat her şeyi benim üzerimde denedi, bunu nasıl mutsuz ederim, buna nasıl kazık atarım, beni buna nasıl zindan ederim qibi bir düşüncesi vardı. Benim birtek qülüşlerim kaldı qeriye, qülüp qeçmeyi öqrendiqim zamandan. Ayrılıqı ilk ben tattım, acı çektiqimi qörenler sonra hayattan ayrılmaya başladılar. Çünkü ben hayatın deneme tahtasıydım. Yarınlar qüzel olacak diye kandırdılar beni, yar kısmını da kestim qüzelle birleştirdim. Yar qüzeldi, yarınlar o yüzden çirkin. Çok şanslıydım, hiç şanslı olamadım. Şans bana qüldüqünde yüzüne bile bakmıyordum. Hayatta iyi şeylerde oluyordu, bana hiç denk qelmedi. Hiç kimse qünaydın demedi, qünün benim için aydınlık olmadıqının farkındalardı. İyi qünler diyen olmadı, her qünüm kötüydü biliyorlardı. Aksine iyi qeceler diyen çok oldu, hüzün qecelerinin iyi qeçmesine çok ihtiyacım vardı. Bu yüzden seni hiç sevmedim hayat. Aklında bulunsun bir qün senden ayrılacaqım .!
Ben can yakmanın ne demek olduqunu, canım yandıqında unuttum.
Bu yüzden insanlara zerre acımam.
Düşene bir tekme de sen atmazsın ama ben atarım ;)