Memet, 36

*

**

***

****

*****

******

****************

***************

**************

*************

************

***********

************

*************

**************

***************

****************

******

*****

****

***

**

*

Ben deliyim. Yorgun ve yalnızım. Kaldırımlara misafirim, gecenin gözleri üzerimde. Denizin ortasında küçük bir adayım yüzme bilmem. Yüreğimi bir yere bırakmışım, bıraktığım yerden çok uzaklardayım. Kapıları kapamışım üstüme, sürgüleri beynime çekmişim. Hey sabreden derviş, bana da sabretmeyi öğretsene...

Ben deliyim ama çok şey bilirim. Renkler ve zevkler hiçbir şey ifade etmez bana. Sonların başladığı yerden, başlangıçların son bulduğu yere gidiyorum. Kara bir tren gibiyim yani. Bir istasyondan bir istasyona. Hep aynı raylar üzerinde. Ben deliyim, yağmurun yağması benim için romantik değildir. Ben kurşun yağmurlarını bilirim...

Benim güneşim batmaz, dünyam dönmez, ayım hep mehtap halindedir. Rüzgarlarım doğudan eser. Kadehime doldurduğum hüzünle sarhoş olurum, mezem ise bir dilim umut. Ezbere bilirim yaşamayı, yaşarken savaşmayı...

Benim mevsimim değişmez sadece bahardır. Kuşlardan sadece güvercini bilirim, yüreğim kanatlarıyla beraber çarpar. insanlardan yalnız çocukları severim onları da büyüyünceye kadar...

Ben deliyim. Kendimle sohbet eder, kendime gülerim. Telefon kulübeleriyle kavga ederim. Asfaltın siyahında kaybolup düşüncelere dalarım. Çıkmaz sokaklarda kendimi ararım, bir de güzel hayaller kurarım. Sonra hayallerimle beraber suya düşerim...

Ben deliyim. Çayım sekiz şekerlidir, sigara üstüne sigara yakarım. Parayı sevmem ama para için çalışırım. Çalışırken annemi düşünürüm, ağlarım. Alnımın teri gözyaşlarıma karışır. Babamın otobüsüyle geçmişe yolculuk yaparım. Ninemin masallarıyla, annemin radyodan ezberlediği sanat müziği şarkılarını hiç bıkmadan defalarca dinlerim...

Dört yaşında aşık olduğumu, ablamla vardiyalı kullandığımız çadır bezinden çantayla okula başladığımı görürüm. Sonra, babamın başımı hiç dayamadığım omuzlarında uykuya dalarım. Rüyalar görürüm uyandığımda hiçbirini hatırlamadığım...

Ben deliyim. Güzel bir yaşam benim için anlam taşımaz. Ben köyleri ve yürekleri yakılmış insanlar bilirim. Kimsenin düşmanı değilim, kimseye dost olmadım. Ben yabancıyım bana. Söyleyemediğim düşüncelerim vardır. Her akşam ayrı bir meydanda, Atatürk heykelinin karşısında, olmayan aklımı dar ağacına asar ipini çekerim...

Ben deliyim. Ben buralara ait değilim. Dağları sırt sırta vermiş bir ülkem, surlarla çevrilmiş bir şehrim, onikiden sonra volta attığım caddelerim, kızıl sakallı bir dayım, bir de sarı saçlı yarim var benim...

• Nível

  1

• Pontos

  20