
♣ Aşк dєdiqin "Siyah"
♣ ѕєνqi dєdiqin "Beyaz"
♣ Yüяєк dєdiqin "Kartal"
♣ Cєѕαяєт dєdiqin "Fσямα"
♣ AiLє dєdiqin "Çarşı"...
♣ Eν dєdiqin ''İnönü" qiвi σLмαLı...
çǿκ کε√díκ طę ∂طí ℂ⋆
Her bebeğe doğumdan sonra rengarenk giysiler giydirirlerdi. Bize ise Siyah-Beyaz. Ama bahanemiz vardı.. BEŞİKTAŞLIYDIK !
Annemiz , babamız ilk onların adını söylememizi beklerken. Biz Siyahhh diye haykırdık. Ama bahanemiz vardı.. BEŞİKTAŞLIYDIK !
Okuldaki resmimiz hep renksiz olmuştu. Öğretmenlerimiz bize kızmıştı. Ama bahanemiz vardı.. BEŞİKTAŞLIYDIK !
Defterin kenarına köşesinde BEŞİKTAŞ yazardık. Azar işitirdik. Ama bahanemiz vardı.. BEŞİKTAŞLIYDIK !
Üniforma üzerine forma giymek yasaktı. Aşk işte ne yaparsın. Biz giyerdik formamızı. Ama bahanemiz vardı.. BEŞİKTAŞLIYDIK !
Devamsızlığımız çoktu. Belki maça gitmiştik. Belki bir taraftar toplantısına. Ama bahanemiz vardı.. BEŞİKTAŞLIYDIK !
Maçtan bir sonraki gün. Arkadaslarımızla konusamıyor, tahtaya kalkamıyorduk. Sesimiz kısılmıştı Ama bahanemiz vardı.. BEŞİKTAŞLIYDIK!
Sevgilimizle buluşmamızı iptal etmiştik, belkide bu ayrılma sebebi olmuştur bizim için. Dedik ya bir kere biz BEŞİKTAŞLIYDIK !
Hastaneye düşmüştük belki hastaydık. Bağırmak yasaktı hastanede ama ziyaretimize gelen arkadaşlarımız tezahuratlarla gelmişti hastaneye affedin bizi. Ama bahanemiz vardı.. BEŞİKTAŞLIYDIK !
Paramız yoktu belki. Ama bir taraftar grubundaydık. Bizi bekliyordu Beşiktaş orada. Olsun varsın paramızı feda ettik. Belkide bir gün yemek yemedik. Ama bahanemiz vardı.. BEŞİKTAŞLIYDIK !
Ölmüştük söz verdiğimiz gibi Beşiktaş uğruna. Belki mezarlıkta bağırmak günahtı, ayıptı. Ama kardeşlerimiz tezahuratlarla gömmüştü bizi o kara toprağa. Affet bizi imam amca bahanemiz var..
BİZ BEŞİKTAŞLIYIZ !