Ahmet, 35

Kusurlarımı seviyorum. Darılınca suratımı asmayı, sinirlenince bağırmayı, olur olmaz yerde kahkaha atmayı.. Sadece canımın istediği şeyleri yapmayı, bazen herşeyi elime yüzüme bulaştırmayı seviyorum. Kızınca küsmeyi, bazılarını haketmediği halde sevmeyi, içimdeki çocuğu ve hatalarımı bile sırf benim oldukları için seviyorum. Ailemden sonra kaybetmekten korktuğum tek şey gülüşlerimdir. Gülmek her zaman mutlu olmak için değildir. Bazen öyle gülmeler vardır ki en büyük acıları gizlemek içindir. Bazen ben bile yabancı olurken kendime,sana nasıl anlatabilirim ki beni? Neşeliyim diyeceğim belki suratsızlığıma denk geleceksin. Ağlarım diyeceğim, belki gülmelerime denk düşeceksin. Kendimi anlatıp bir kaba sığdırmak istemem. Bazıları için herhangi biri, bazıları için vazgeçilmez biri. Yaşım bana neyi gerektirirse öyle davranırım. Yeri geldiğinde neşeli, yeri geldiğinde sakin..

• Nivel

  1

• Puntos

  -30