Ferit, 51

gece

bir tabut gibi çöker omuzlarıma

bir ölünün iç çekmesi olur rüzgar

hüzünle düşünürüm uzaktaki bir evi

yıldızlar sayılmaz:hasret uzakta

abimin acıyla yontulu yüzü

yaşlı bir güvercin gibi düşer avuşlarıma

dağılır ses olur acısı

ezberlediğim bir öğüdü yineler bana

-çocuğum üşütme yüreğini

şimdi hüzün mevsimidir bütün şiirleri gezen

• רמה

  1

• נקודות

  0