
Mevlâna derki;
Dibi yosun tutan denizlerle ilgilenme,Sen dağları seyret.
Yenik düşüyorsan özlemlerine aldırma.
Kalbindeki o uçsuz, bucaksız sevgiyi hisset.
Işıklar sönmüşse ve karanlıksa, ona da aldırma, ay ışığını seyret.
SABRET…
Sabret ki her şey hissettiğin kadar derin ve sonsuz olsun.
Sabret ki her şey gönlünce olsun...!
Çok kişi olmak istedi hayatımda...
Telefon rehberime girdiler çıktılar, sonra cevapsız çağrılar arasında kayboldular...
Hesabını Veremeyeceğim bir günüm olmadı, Ne hissettiysem onu yaşadım Birini severkende karşılık beklemedim Dostluğuma değer biçmedim..sevgime sınır çizmedim Bazen...kırdım, bazende kırıldım hata insanlara mahsus dedim Affettim, Afedildim !!!! Ben hiç kimseyi kaybetmedim sadece zamanı geldiğinde vazgeçmesini bildim...ve şunu anladım ki hayatıma giren herkes vazgeçebileceklerimdi....önemli olan vazgecilmez olanı bulabilmekti...!!!