
aşamaBen anlamsız kavgalarla, Ben yarınsız sevdalarla, Ben anlatılan masallarla yitir...dim inancımı. Kuralsız insanların sahte cennetlerinde, yanlışı doğrudan, karayı beyazdan, adamı adamdan, insanı insandan ayırmakla geçti gençliğim. Ben kan gövdeyi götürürken, Ben can bedenden ayrılırken, Ben kan damardan çekilirken, öğrendim yyı. Başarmak için İNANÇ , İnanmak için YÜREK , Kazanmak için CESARET gerekli.
ADAM GİBİ YAŞADIM ! ADAM GİBİ ÖLECEĞİMKişiliğimin bir bölümünü aldırayım diyorum.
Yatayım bir ameliyat masasına, ayıklasınlar beni.
Aceleciliğimi alsınlar mesela.
Haksızlığa dayanamayışımın birazını çıkarıp tıbbi atıklar bölümüne göndersinler. Boşalan yerlere daha fazla ‘hayır’ diyebilmeyi koysunlar.
Hassasiyetin en az yarısını çıkarsınlar....
... ... Onun yerine sert davranma protezi koysunlar.
“Arlı arından korkar; arsız sanır benden korkar” diyorlar.
Doğru diyorlar.
Ar’ımın da birazcığını ar transplantasyonu yapıp versinler ihtiyaç sahiplerine.
Yağ aldırır gibi nezaketi de aldırayım; nezaket ‘liposuction’ı yaptırayım diyorum. Ferahlayayım biraz.
Söz söyleme yeteneğimin bir kısmını da çıkarıp yerine ‘laf geçirmeyi’ koysunlar.
İşini ciddiye almayı da en az dörtte üç oranında kesip çıkarsınlar, lüzum yok artık çünkü öyle şeylere.
Suni döllenme gibi bir yerde benim gibiler için böyle yeni kişilik özellikleri üretip üretip yerleştirsinler içimize.
Hatta organ bağışı gibi olsun bu iş.
İyi insanların iyiliklerini ölümlerinden sonra böbrek, kalp gibi iyilik bekleyen insanlara tak